Wrzesień 2024 roku zapisał się w pamięci mieszkańców Kotliny Kłodzkiej jako czas strachu i bezsilnej walki z żywiołem.
Woda przyszła nagle. Podniosła się szybciej, niż wielu zdążyło zareagować. Zalała ulice, piwnice, partery domów. Zabrała dorobek życia i poczucie bezpieczeństwa.

Dziś, rok później, ktoś z zewnątrz mógłby powiedzieć: „jest już po wszystkim”.
Ale ten, kto tu mieszka — wie, że powódź nie kończy się w dniu, gdy opada woda.

Kłodzko — ściany, które wciąż pamiętają

Jednym z takich miejsc jest kamienica przy ul. Artura Grottgera w Kłodzku.

Z zewnątrz — zwykły adres.
W środku — ślady katastrofy, których nie da się zamalować w kilka tygodni.

Na klatce schodowej konieczne było skucie całego tynku. Wilgoć wniknęła głęboko w cegłę — ściany muszą „oddychać” miesiącami, zanim będzie można je ponownie wykończyć.
Schody uległy deformacji. Drewno nie wytrzymało ciężaru wody. Każdy krok przypomina o tym, co wydarzyło się rok temu.

Woda odeszła.
Ale zostawiła rachunek, który wciąż jest spłacany.

Nie tylko Kłodzko. Cała Kotlina leczy rany

Ślady powodzi widoczne są w wielu miejscowościach regionu:

Ołdrzychowice Kłodzkie — podmyte fundamenty, remontowane drogi

Lądek-Zdrój — uszkodzone mosty i infrastruktura wodna

Stronie Śląskie — odbudowywane partery i piwnice

Kłodzko — walka z wilgocią, grzybem, suszenie instalacji

Region wciąż przypomina wielki plac budowy. Bez przesady. Bez dramatyzowania. Po prostu — fakty.

Żelazno — odbudowa bezpieczeństwa po kataklizmie

Jedną z miejscowości najbardziej dotkniętych powodzią było Żelazno — jedna z trzech w gminie Kłodzko, gdzie żywioł wyrządził największe szkody.
Szacuje się, że aż około 70% mieszkańców zostało bezpośrednio dotkniętych skutkami powodzi.

Zniszczenia nie ominęły również remizy Ochotniczej Straży Pożarnej w Żelaźnie — miejsca kluczowego dla lokalnego systemu bezpieczeństwa.

Rok po powodzi pojawił się ważny krok w stronę odbudowy:
dzięki darowiźnie w wysokości 67 198 zł OSP Żelazno mogła zakupić nowoczesną centralę sterującą oraz elektroniczną syrenę alarmową, umożliwiającą nadawanie sygnałów dźwiękowych i komunikatów głosowych.

Projekt „Odbudowa systemu alarmowania i powiadamiania w Żelaźnie” ma znaczenie dla całej społeczności.
Choć formalnym odbiorcą wsparcia jest straż, prawdziwymi beneficjentami są mieszkańcy — bo sprawny system alarmowania to podstawa bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych.

Nowy sprzęt został już zamontowany i działa w pełni.
To nie tylko techniczna naprawa — to symbol powrotu kontroli i poczucia bezpieczeństwa po chaosie, jaki zostawiła powódź.

Społeczność, która nie pękła

Ta historia ma też drugą stronę — cichą, ale niezwykle ważną.

Sąsiedzi pomagali sąsiadom.
Nieznajomi przynosili wodę, jedzenie, koce.
Strażacy, wolontariusze i firmy działali bez wytchnienia.

Kiedy woda niszczyła — ludzie budowali.

Co zostaje po powodzi?

Nie tylko zniszczone mury.

Zostaje:
• ostrożność, gdy pada deszcz
• niepokój, gdy rzeka podnosi poziom
• świadomość, że wszystko można stracić w kilka godzin

Ale zostaje też:
• doświadczenie
• siła
• solidarność

Rok później — praca wciąż trwa

Remonty nie są szybkie.
Często brakuje pełnego dofinansowania, firmy budowlane są przeciążone, a najbardziej poszkodowani — najdłużej będą wracać do normalności.

I dopiero wtedy, gdy:
• zniknie grzyb ze ścian
• schody przestaną skrzypieć od wilgoci
• systemy bezpieczeństwa będą w pełni sprawne

będzie można powiedzieć, że Kotlina Kłodzka naprawdę podniosła się po powodzi.

Masz zdjęcia lub własną historię z tamtych dni?

Napisz do nas. Razem pokażemy, jak wygląda prawdziwa odbudowa — bez filtrów i skrótów.

Rok Po Powodzi (1)

Rok po powodzi. Kotlina Kłodzka wciąż się odbudowuje