Największa od lat reforma polskiej ortografii

Nowe zasady pisowni

Przymiotniki od nazw własnych

  • Przymiotniki zakończone na -owski: Będą zapisywane zawsze małą literą (np. chopinowski).
  • Nazwy mieszkańców od nazw geograficznych: Zawsze wielką literą, niezależnie od kontekstu (np. Rzymianin).
  • Przymiotniki od imion: Możliwość zapisu zarówno wielką, jak i małą literą (np. jackowe dzieci lub Jackowe dzieci).

Nazwy własne i wyroby przemysłowe

  • Pojedyncze egzemplarze wyrobów: Zawsze wielką literą (np. Ford).
  • Nazwy własne: Jednolity zapis wielką literą wszystkich członów (np. Półwysep Hel, Aleja Róż).
  • Wyjątek: Słowo ulica pisane małą literą (np. ulica Józefa Piłsudskiego).

Pisownia partykuły „nie”

  • Z przymiotnikami i przysłówkami odprzymiotnikowymi: Pisownia łączna, również w formach stopnia wyższego i najwyższego (np. nielepszy, nielepiej).
  • Z imiesłowami odmiennymi: Zawsze pisownia łączna (np. niepalący, nieumyty).
Pisownia wyrażeń i cząstek
  • Wyrażenia typu półżartem, półserio: Pisownia łączna.
  • Cząstki niby- i quasi-: Z wyrazami pisanymi małą literą (np. nibyartysta, quasiopiekun).

Pisownia rozdzielna

  • Cząstki –bym, -byś, -by, -byśmy, -byście: Zawsze rozdzielna ze spójnikami (np. czy by nie pojechać).
Wariantywna pisownia
  • Cząstki super-, ekstra-, eko-, wege-, mini-: Dopuszczalna zarówno pisownia łączna, jak i rozdzielna (np. superpomysł lub super pomysł).
  • Wyrażenia typu tuż-tuż: Możliwość użycia łącznika, przecinka lub spacji (np. tuż-tuż, tuż, tuż, tuż tuż).

Reforma ortografii ma na celu uproszczenie i ujednolicenie zasad polskiej pisowni. Nowe przepisy mają wyeliminować dotychczasowe wątpliwości, z którymi borykali się zarówno nauczyciele, redaktorzy, jak i zwykli użytkownicy języka. Dzięki reformie codzienne posługiwanie się polszczyzną stanie się łatwiejsze i bardziej zrozumiałe.